Edirne’nin kültürel kimliğiyle özdeşleşen Edirnekâri el sanatı, bölgenin tarihsel birikimini, estetik anlayışını ve kuşaktan kuşağa aktarılan değerlerini yansıtan önemli bir kültürel miras unsurudur. Geleneksel olarak ahşap yüzeyler üzerine yapılan bu süsleme sanatı, hem teknik ustalık hem de bölgesel motiflerin korunması açısından dikkat çekici bir zanaat alanı olarak değerlendirilmektedir. 

Edirne’ye has manasında “Edirnekâri” olarak adlandırılan ahşap işçiliği Türk Ahşap Sanatı’nda 16. yüzyıldan itibaren Edirne gibi İstanbul’da da ahşap sanatçılarının uyguladığı bir tekniktir. Genelde çok renk bitkisel motifler kullanılarak lake tekniğinde ve tempura boya kullanılarak yapılan ve Türk geleneksel evlerinin ve saraylarının tavan süslemelerinde, kapı, dolap, sandık, kavukluk, rahle, cilt kapakları gibi dekorasyon elemanlarında uygulanmaktadır (Arthill, t.y.). Edirnekâri sözlük anlamı olarak ‘Edirne İşi’ anlamına gelmektedir. Edirnekâri için yapılan diğer tanımlar şu şekildedir: Edirnekâri ahşap, karton gibi malzeme ile boya ile yapılan motiflerin yer aldığı bir süsleme üslubudur. Çoğunlukla kullanılan malzemeler ahşap türleridir (İrez, 1990). Edirnekâri, 14. yüzyıldan başlayarak Edirne’de ahşap üzerine oyma, yaldızlama ve boyama biçiminde yapılan süslemelerin genel adıdır.  Edirnekâri işleri; Oyma, kakma ve boya bezekli işler olarak gruplandırılmaktadır. Bu uygulamalar sadece estetik amaçla değil, aynı zamanda sosyal statü, dini inanç ve kültürel kimliği ifade etmenin bir yolu olarak da değerlendirilmiştir. Edirnekâri ağaç işlemelerinde geometrik motifler çok az kullanılmıştır. Birçok eserlerde barok tesir bazen kuvvetli olarak hissedilmektedir. Genellikle lale, sümbül, karanfil, çiçek buketi, meyve gibi nebati motifler kullanılmakta, tali olarak geometrik (Da­ ire, Kemer ve yıldız gibi) ve Rumi kıvrımlara yer verilmektedir (Türkoğlu, 1968). Edirnekâri, sadece bir süsleme biçimi değil; Edirne’nin Osmanlı sanatı içindeki merkezi rolünün, yerel estetik kodlarının ve toplumsal belleğinin bir yansımasıdır. Sandıklardan, camii bezemelerinden el yazması kitap kapaklarına kadar geniş bir yelpazede görülmesi, bu sanatın çok yönlülüğünü ortaya koymaktadır. Kültür ve Turizm Bakanlığı Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcısı Mehtap Cömert günümüze ulaşan Edirnekârî örneklerinin az sayıda olduğunu; en güzel örneklere, Topkapı Sarayı’nın 3. Ahmet Yemiş Odası’nda rastlandığını, Burdur’da Baki Bey Konağı ve Taş Oda’da en güzel Edirnekârîlere rastlandığını ancak Edirne’de çok az olduğunu belirmektedir (Batı Express, 2024). 

Edirne Kültürüne Ait Müzelerde Bulunan Görüntüler 

Kaynak: Fotoğraflar Proje araştırmacıları tarafından çekilmiştir. 

Projeye verdiği destek için Edirne Belediyesi ve Edirne Belediyesi Kadın ve Aile Hizmetleri Müdürlüğü’ne teşekkürlerimizi sunarız.  

Kurslarda Yapılan El İşlerinden Görüntüler 

Kaynak: Fotoğraflar Proje araştırmacıları tarafından çekilmiştir. 

Desteği için Edirne Kent Müzesi’ne teşekkürlerimizi sunarız.  

Kaynakça 

Arthill. (t.y.). “Osmanlı 18.Yüzyıl Saray İşi Edirnekâri Sandık.”  https://www.arthill.com.tr/urun/4805641/osmanli-18-yuzyil-saray-isi-edirnekari-sandik-18-yuzyil-basi-osmanli-edirnekar, Erişim Tarihi: 28.06.2025.  

Batı Express. (2024). “Cömert’ten Edirnekârî Sitemi; “Hilkat Garibesi Gibi”.” https://www.batiekspres.com/gundem/comert-ten- Edirnekâri -sitemi-hilkat-garibesi-gibi-66345, Erişim Tarihi: 29.06.2025.  

İrez, F. (1990). “Türk Süsleme Sanatında Bir Ekol Edirnekâri”, Antik ve Dekor, Sayı 6.  

Türkoğlu, S. (1968). “Edı̇rne Müzesı̇ndekı̇ Edı̇rnekârı̂ Ağaç İşlemelerı̇”, a.e., sy. 10, 67-74.